Biomarkery konsumpcji alkoholu-4, HPLC

  • Charakterystyka badania

    Transferyna desialowana (CDT) jest bardzo czułym i specyficznym markerem przewlekłej konsumpcji alkoholu. Badanie stężenia CDT we krwi może być wykorzystywane do wykazania uzależnienia alkoholowego.

     

    W fizjologicznych warunkach transferyna posiada od 4 do 6 reszt kwasu sialowego w cząsteczce, a procent występowania tzw. transferyn desialowanych, zawierających odpowiednio mniej reszt jest bardzo niski. Nadmierne spożycie alkoholu etylowego przyczynia się do zwiększenia ilości transferyny desialowanej w organizmie. Etanol i jego metabolity wpływają na funkcjonowanie enzymów modyfikujących transferynę, ograniczają przyłączenie kwasu sialowego do cząsteczek transferyny oraz zaburzają funkcjonowanie receptorów komórek wątrobowych, odpowiedzialnych za eliminację transferyny desialowanej.

     

     

    Poziom transferyny desialowanej we krwi zwiększa się po spożywaniu co najmniej 60 g alkoholu dziennie przez minimum tydzień. Po odstawieniu alkoholu stężenie CDT normalizuje się w ciągu ok. 14 dni, jednak spożycie w tym czasie nawet niewielkiej ilości etanolu powoduje jej ponowny wzrost. Spadek stężenia CDT do wartości fizjologicznych następuje dopiero po okresie kilku tygodni abstynencji.

     

  • Pobierz
    kartę badania*
    X
    Sprawdź
    cenę badania