facebook
logo Grupy ALAB
Znajdź badanie
Wyniki online
Sklep online
Punkty badań
Strefa pacjenta
Kontakt
Diagnostyka wirusa ZIKA

 

 

Wirus Zika należy do rodziny Flaviviridae. Przed 2015 rokiem wirus Zika występował na terenie Afryki, południowo-zachodniej Azji i wyspach Pacyfiku, jednak w 2016 roku epidemia rozprzestrzeniła się na 48 krajów.
Zakażenie wirusem Zika następuje najczęściej poprzez ugryzienie komarów z rodzaju Aedes (Aedes aegypyi oraz Aedes albopictus). Inne drogi zakażenia to:

  •  Zakażenie kobiety będącej w ciąży - transmisja wirusa na dziecko może nastąpić wewnątrzmacicznie bądź okołoporodowo. 
  •  Poprzez stosunki płciowe z zakażonym partnerem. 
  •  W czasie ekspozycji laboratoryjnej, podczas badania próbek zakażonych osób 
  •  Teoretycznie także poprzez: transfuzję krwi, przeszczep organów i tkanek, karmienie piersią (nie potwierdzone dotychczas badaniami). 

 

Czas inkubacji wirusa Zika po wniknięciu do organizmu człowieka to 3 do 14 dni. Objawy mogą wystąpić dopiero po 2 tygodniach od zakażenia. Wiele infekcji wirusem Zika przebiega bezobjawowo, bądź objawy są bardzo łagodne. Podstawowe objawy to: gorączka, bóle mięśni, zapalenie spojówek, grudkowa wysypka, rzadziej – bóle głowy i mięśni. Infekcja wirusem Zíka wykształca odporność przed kolejnymi możliwymi zakażeniami. Na obecną chwilę nie ma dostępnej powszechnie szczepionki wytwarzającej odpowiedź immunologiczną na ten wirus i chroniącej przed skutkami zakażenia.


Infekcja wirusem Zika w czasie ciąży może być przyczyną wystąpienia bardzo poważnych wad wrodzonych u dziecka, są to małogłowie bądź inne wady mózgu, mogą wystąpić także: wady wzroku, wady słuchu, zaburzenia wzrostu. Zakażenie kobiety ciężarnej wirusem Zika może skutkować także poronieniem. Kobiety będące w ciąży lub planujące zajście w ciążę a także partnerzy takich kobiet, mieszkające lub podróżujące po terenach gdzie występuje wirus Zika, powinny przebadać się w kierunku zakażenia tym wirusem. Osoby u których zachodzi podejrzenie, że mogły zakazić się tym wirusem winny powstrzymać się od współżycia seksualnego bądź zabezpieczać się prezerwatywą przez okres od 8 tygodni do 6 miesięcy od incydentu w zależności od sytuacji.


Diagnostyka:


Zaleca się wykonanie badań w kierunku wirusa Zika u osób, które podróżowały do stref występowania wirusa, bądź odbyły niezabezpieczony stosunek płciowy z osobą, która przebywała w strefie występowania wirusa.

W ofercie ALAB laboratoria dostępne są następujące badania:

 

  • Wykrywanie RNA wirusa Zika rozwiń opisprzejdź do sklepu

    Badanie obecności RNA wirusa Zika z wykorzystaniem techniki Real Time-PCR jest czułą i swoistą metodą stwierdzenia aktywnego zakażenia tym patogenem. U pacjentów z objawami infekcji wirusem Zika powinno się wykonać wykrywanie RNA metodą RT-PCR w surowicy krwi w ciągu dwóch tygodni od wystąpienia objawów. Badanie można również wykonać w moczu pobranym od pacjenta nie później niż w 14 dni od wystąpienia objawów. Pozytywny wynik badania RT-PCR jednoznacznie potwierdza infekcję wirusem Zika. Wynik negatywny nie wyklucza całkowicie infekcji i wskazane jest badanie surowicy w poszukiwaniu przeciwciał przeciwko wirusowi Zika w klasie IgM.

  • P/c przeciw wirusowi Zika (ZIKV) IgM rozwiń opisprzejdź do sklepu

    Przeciwciała przeciwko wirusowi Zika pojawiają się w surowicy już w ciągu 4-7 dni od pojawienia się objawów choroby. Jednak wyniki testów w kierunku przeciwciał mogą być pozytywnie fałszywe, ponieważ inne wirusy z rodziny Flaviviridae mogą dać dodatni wynik tego testu. Przeciwciała IgM osiągają najwyższe miano w ciągu 2-3 tygodni, utrzymują się w surowicy do 3 miesięcy. Gdy w przeszłości pacjent miał kontakt z innymi wirusami z rodziny Flaviviridae przeciwciała IgM przeciwko wirusowi Zika mogą pojawić się w organizmie z pewnym opóźnieniem, bądź w zmniejszonej intensywności lub nie wystąpić wcale.

  • P/c przeciw wirusowi Zika (ZIKV) IgG rozwiń opisprzejdź do sklepu

    Przeciwciała IgG można wykryć w surowicy zwykle równocześnie z IgM lub wkrótce po ich pojawieniu. Zakłada się, że utrzymują się one w organizmie przez całe życie. Wykrycie przeciwciał IgM lub wyraźny wzrost miana przeciwciał IgG w próbkach pobranych w odstępnie dwóch tygodni mogą świadczyć o ostrej infekcji wirusem Zika.


Źródła:

U.S. Department of Health & Human Services, Centers for Disease Control and Prevention
U. S. National Center for Emerging and Zoonotic Infectious Diseases (NCEZID)
U. S. Division of Vector-Borne Diseases (DVBD)