facebook
logo Grupy ALAB
Znajdź badanie
Wyniki online
Sklep online
Punkty badań
Strefa pacjenta
Kontakt

GastroProfil - diagnoza stanu zdrowia jelit

 

W laboratoriach ALAB oferujemy zestaw badań laboratoryjnych pomocnych w diagnostyce przyczyn funkcjonalnych zaburzeń pracy przewodu pokarmowego i tzw. Zespołu Jelita Drażliwego o podłożu nieimmunologicznym.

Ta niezwykle powszechna i uciążliwa dolegliwość może być trwale wyleczona – warunkiem jest jednakże zdiagnozowanie przyczyn takiego stanu i wdrożenie leczenia. Nieprawidłowe funkcjonowanie jelita pociąga za sobą cały szereg zjawisk wtórnych.

 

Stan zapalny w obrębie jelita poprzez oddziaływanie na procesy wchłaniania powoduje interakcje z florą wewnątrzjelitową osłabiając barierę jelitową i doprowadza do wielorakich zaburzeń. Oprócz typowych dolegliwości ze strony układu pokarmowego, o typie zaparć lub biegunek, często towarzyszą temu zaburzeniu dolegliwości psychiczne w rodzaju senności, wahań nastroju, drażliwości.

Całościowe badanie zdrowia jelit obejmuje oprócz zbadania statusu flory bakteryjnej również ocenę wydajności i zdolności trawiennych oraz stanu śluzówki jelita i powiązanego z jelitem układu odpornościowego. Umożliwia to przeglądową ocenę stanu jelita i pomaga w zaplanowaniu terapii i ewentualnie dalszej diagnostyki.

 

Długotrwała dysbioza prowadzić może także do rozwoju innych chorób, takich jak cukrzyca, zaburzenia osobowości i nastroju, choroby reumatyczne, choroby autoimmunologiczne i szereg innych.

Zaburzenia pracy jelit o typie nieimmunologicznym mogą mieć różne przyczyny. Na pierwszy plan wysuwają się zakłócenia homeostazy układu mikroekologicznego jelita – zaburzenia w składzie flory jelitowej.

Czynniki takie jak stres, leki, alkohol, nikotyna wpływają między innymi na powstawanie tego typu zaburzeń. Bakterie jelitowe pełnią ważną funkcję ochronną i wspomagającą. 

 

Kolejnymi przyczynami są: niezdolność do przyswajania niektórych składników pokarmowych – szczególnie laktozy i fruktozy, niewydolność organów wewnętrznych – trzustki i wątroby oraz deficyty w metabolizmie histaminy prowadzące do wywoływania reakcji zapalnych w obrębie jelita. W zależności od czasu trwania ekspozycji czynniki wywołujące objawy mogą być bardzo różne. Długo trwające procesy zapalne prowadzą do utraty szczelności jelita i masowej reakcji immunologicznej – co powoduje zaostrzenie objawów i pogorszenie stanu zdrowia.

Badania GastroProfil pomogą w zdiagnozowaniu przyczyn tych dolegliwości.

  • Gastro Profil
    • Test kompleksowy stanu funkcjonalności jelita  zwiń opis

      Badanie umożliwia przeglądową ocenę stanu jelita. Analizowane są w nim następujące składowe:

      • konsystencja i pH kału:
        • Prawidłowe pH kału powinno mieścić się w granicach 7,0-7,7, czyli powinno być obojętne/lekko zasadowe. Spadek pH może świadczyć o zaburzeniach związanych z trawieniem i wchłanianiem węglowodanów.
      • ocena ilościowa głównych bakterii tlenowych, beztlenowych oraz grzybów bytujących w jelicie:
        • W jelicie możemy znaleźć ok. 104 mikroorganizmów. Zaburzenia flory bakteryjnej jelit mogą prowadzić do zaburzeń flory mikrobiologicznej, co skutkuje zaburzeniem bariery śluzówki jelita. Zmiany przepuszczalności ścian jelita prowadzą do wystąpienia alergii pokarmowych.
      • poziom pozostałości trawienia: tłuszcze, woda, białko, skrobia, cukier:
        • W stanie zdrowia w kale można wykryć niewielkie ilości niestrawionych resztek. Jeżeli w badanym materiale zostaną wykryte podejrzane ilości substratów można podejrzewać zaburzenia trawienia, bądź wchłaniania. Nieprawidłowy wynik tego badania może również wskazywać na nieprawidłową dietę.
      • parametry stanu zapalnego/złego wchłaniania: alfa-1-antytrypsyna, kalprotektyna;
        • Występowanie tych białek w badanym materiale świadczy o zwiększonej przepuszczalności błony śluzowej jelita. Alfa – 1 – antytrypsyna w podwyższonych ilościach występuje w stolcu w przypadku ogólnej utraty białej i stanów zapalnych błony śluzowej jelit. Kalprotektyna jest białkiem wytwarzanym przez neutrofile, w zwiększonych ilościach w przypadku stanów zapalnych i zmian nowotworowych w śluzówce jelita.
      • parametry złego trawienia: elastaza trzustkowa, kwasy żółciowe.
        • Elastaza trzustkowa jest enzymem wydzielanym przez trzustkę. Bada się ją w celu sprawdzenia zdolności wydzielniczej trzustki. Podniesione stężenie elastazy w kale może wskazywać na stany zapalne tego narządu.
        • Kwasy żółciowe są syntetyzowane w wątrobie i wydalane z żółcią do dwunastnicy. Następnie łączą się z kwasami tłuszczowymi i są wchłaniane w jelicie. Nieprawidłowa ilość kwasów żółciowych jest następstwem ich zmniejszonego zwrotnego wchłaniania w jelicie, bądź rozrostu flory bakteryjnej jelit. W wyniku braku dostatecznej ilości kwasów żółciowych w jelitach, w kale obserwuje się podwyższoną ilość kwasów tłuszczowych.
        • informująca o stanie odporności błon śluzowych jelit immunoglobulina IgA. Jest ona wytwarzana prze komórki znajdujące się w błonie śluzowej jelita. Funkcją IgA jest neutralizacja antygenów, toksyn i mikroorganizmów chorobotwórczych. Podwyższony poziom tej immunoglobuliny w kale świadczy o wzmożonej stymulacji układu odpornościowego, zaś jej obniżone stężenie o niedostatecznej funkcji odpornościowej jelit.

    • Pośredni test dysbiozy – Organix Gastro  zwiń opis

      Dysbioza to stan zdrowia, w którym doszło do zaburzenia normalnej flory bakteryjnej i grzybiczej zamieszkującej jelita. Czynnikami, które mogą wpłynąć na ten stan są m.in. zmiana dietetyczna, zażywanie antybiotyków i aktywność układu odpornościowego.

      Objawy związane z tym stanem:

      Przerost drożdżaków/grzybów: Przerost nieprawidłowych bakterii:
      • Zatwardzenia
      • Nadmierne mruganie
      • Budzenie się w nocy
      • Obsesyjne dotykanie genitaliów
      • Głupawki
      • Kręcenie się w kółko
      • Łaknienie na cukier
      • Agresja
      • Gazy
      • Rozwolnienie
      • Lepki i cuchnący kał
      • Wzdęcia
      • Utrata wagi
      • Zahamowanie wzrostu

      Osobami, które są najbardziej podatne na dysbioze są:

      • Niemowlęta karmione sztucznie
      • Alergicy
      • Osoby przyjmujące często antybiotyki lub inne leki,
      • Osoby w podeszłym wieku
      • Osoby cierpiące na choroby nowotworowe
      • Osoby z objawami zmian zapalnych jelit

      Pośredni test dysbiozy wykonuje się w celu oceny składu flory jelitowej. Badanie to wykonywane jest z moczu na zawartość kwasów organicznych będących metabolitami bakterii zasiedlających przewód pokarmowy. Ocena ilości tych związków w badanym materiale może być źródłem istotnych informacji na temat nieprawidłowej flory bakteryjnej zasiedlającej jelita m.in.:

      • D-arabinitol jest produktem metabolizmu drożdżaków z rodzaju Candida, jego obecność w moczu świadczy o kolonizacji jelit przez drożdżaki, co jest bardzo niekorzystne i wymaga leczenia.
      • Kwas dihydroksyfenylopropionowy jest substancją metabolizowaną przez bakterie z rodzaju Clostridum,. Bakterie te produkują toksyczne związki, które powodują ciężkie stany zapalne.
      • Kwas p-hydroksybenzoesowy jest degradowany z tyrozyny przez bakterie E-coli.
      • Kwas benzoesowy jest wytwarzany przez liczne szczepy bakterii w wyniku dezaminacji z fenyloalaniny. W wątrobie jest on wiązany przez glicynę oraz witaminę B6 i przekształcany w kwas hipurowy. Podwyższone stężenia kwasu benzoesowego w moczu wskazują na brak tych mikroelementów. Jednakże należy zwrócić uwagę na fakt, że kwas benzoesowy jest przyjmowany do organizmu również wraz z pożywieniem (zawierają go np. śliwki, czarne jagody i borówki). Liczne produkty spożywcze zawierają ponadto środki konserwujące zawierające kwas benzoesowy.
      • Kwas hipurowy może pojawić się w większych stężeniach w moczu, jeśli ze spożytych produktów do organizmu dostanie się większa ilość kwasu benzoesowego lub zostanie on utworzony w wyniku wzmożonego gnicia białka w jelicie
      • Kwas fenylooctowy oraz kwas fenylopropionowy stanowią produkty degradacji fenyloalaniny nieprawidłowo sterowanej przez mikroorganizmy chorobotwórcze. Wykrycie ich wskazuje na patogenny, nadmierny przyrost flory bakteryjnej
      • Kwas p-hydroksyfenylooctowy stanowi produkt degradacji tyrozyny zaś przyczyn należy szukać w nadmiernym zasiedleniu jelita cienkiego przez Gardia lamblia oraz niektóre bakterie beztlenowe. Te mikroorganizmy pojawiają się w dużej ilości przede wszystkim po resekcji jelita oraz w przypadku częstych terapii z użyciem antybiotyków (np. neomycny).
      • Indykan stanowi produkt degradacji zaburzonego metabolizmu tryptofanu, który powstał w wyniku nadmiernego przyrostu masy bakterii w jelicie cienkim. Zwiększone wydalanie pojawia się przede wszystkim w przypadku schorzeń jelita cienkiego (celiakia), po operacjach chirurgicznych w obrębie jelita cienkiego (np. Jejuno-Ileo-Bypass) oraz w przypadku zablokowania przewodów żółciowych w wyniku niewydolności trzustki.
      • Kwas winny jest kwasem karboksylowym, który jest zawarty w winogronach a poza tym, ze względu na swe właściwości smakowe oraz konserwujące jest używany jako dodatek do produktów spożywczych (E334). Organizm ludzki nie potrafi wytwarzać tego kwasu. Drożdżaki w jelicie są jednakże w stanie wytworzyć duże ilości kwasu winnego z cukru. Zwiększone wykrywanie tego metabolitu w moczu może w związku z tym stanowić sygnał wzmożonego przyrostu grzybów w jelicie.
      • Szczepy bakterii tlenowych wytwarzają kwas trikarbalilowy z niecałkowicie zdegradowanych węglowodanów. Kwas trikarbalilowy ma działanie chelatujące i potrafi w ten sposób tworzyć kompleksy z magnezem, wapniem oraz cynkiem. Z tego wynikają niedobory tych mikroelementów.
      • Marker dysbiozy: niestrawione aminokwasy i glukoza, które są wykorzystywane przez mikroorganizmy w jelicie do ich wzrostu i jednocześnie metabolizowane.

      Fenyloalanina, Bakterie Gardia, lamblia, Kwas benzoesowy, kwas hipurowy, kwas fenylooctowy, kwas fenylopropionowy, Glukoza, Kwas P-hydroksybenzoesowy, Kwas P-hydroksyfenylooctowy, Tyrozyna, Kwas trikarbalilowy, Clostridia sp., Kwas 2-hydrofenylopropionowy, Drożdżaki, D-arabinitol

      Korzyści diagnostyczne w wyniku zastosowania Pośredniego testu dysbiozy

      • wczesne wykrycie nierównowagi mikrobiologicznej
      • wskazanie na zaburzenia w zakresie przemiany materii
      • diagnostyka objawów neuro - psychiatrycznych u dzieci
      • kontrola przebiegu w terapii mikrobiologicznej
      • nieinwazyjne pobieranie próbek do badań (mocz poranny)

    • Zonulina  zwiń opis

      Zonulina jest białkiem biorącym udział w regulacji przepuszczalności szczelin międzykomórkowych nabłonka jelita. Przyłączanie zonuliny do enterocytów aktywuje procesy biochemiczne doprowadzające do otwierania ścisłych połaczeń (tzw. tightjunctions) i skutkuje wzmożoną przepuszczalnością jelit. Podwyższony poziom zonuliny często występuje u osób cierpiących na choroby takie jak celiaklia, cukrzyca typu I, reumatoidalne zapalenie stawów czy stwardnienie rozsiane.

    • Nietolerancja Histaminy
      • Histamina w moczu  zwiń opis

        Histamina odgrywa ważną rolę w procesach zapalnych i reakcjach alergicznych.
        Nietolerancja histaminy polega na wzmożonej reakcji na histaminę.
        Nadmiar histaminy w organizmie może być spowodowany przez:

        • Brak bądź obniżenie poziomu diaminooksydazy (DAO), enzymu degradującego histaminę,
        • Zbyt duża podaż produktów spożywczych zawierających duże ilości histaminy,
        • Zbyt duża ilość endogennej histaminy (np. w wyniku przyjmowania leków).
        • Schorzenia jelit.
        • Wzmożone wytwarzanie histaminy przez jelitową florę bakteryjną.

        W zależności od stężenia histaminy dochodzi do miejscowych stanów zapalnych błony śluzowej jelit bądź po wchłonięciu – do reakcji ogólnoustrojowych. Obserwuje się wtedy szereg objawów ze strony układu pokarmowego: zgagę, mdłości, biegunkę, skurcze jelit. Histaminoza ogólnoustrojowa może manifestować się w postaci rumienia, bólu głowy, tachykardii, niedociśnienia, trudnościami w oddychaniu czy bólami skurczowymi jelit.
        W moczu oznaczana jest histamina, histydyna (prekursor histaminy), imidazol-4-yl-kwas octowy, N-metylohistamina i N-metylimidazol-4-yl-kwas octowy. Wszystkie wyniki podane są w przeliczeniu na gram kreatyniny. W stanie zdrowia w moczu obserwujemy bardzo małe ilości histaminy. Jej wzrost może świadczyć o reakcjach alergicznych lub chorobach wywołujących wzrost komórek tucznych pomimo braku reakcji alergicznych.

      • Diaminooksydazy  zwiń opis

        Z nietolerancją histaminy mamy do czynienia, jeśli na spożytą wraz z pokarmem histaminę organizm reaguje objawami nietolerancji. Może to mieć miejsce, gdy w organizmie znajduje się zbyt mała ilość degradującego histaminę enzymu diaminooksydazy (DAO) lub też jeśli do organizmu dostało się więcej histaminy, niż jest on w stanie zdegradować. U osób zdrowych pożywienie zawierające histaminę jest degradowane już w jelicie, przy czym szybkość degradowania jest określana przez aktywność diaminooksydazy. U pacjentów z objawami nietolerancji histaminy czynność DAO może być zredukowana.

      • Histamina w kale  zwiń opis

        Badanie histaminy w kale może służyć w diagnozowaniu nietolerancji pokarmowej, która może być wywołana histaminą. W zależności od stężenia histaminy dochodzi do miejscowych stanów zapalnych błony śluzowej jelit bądź po wchłonięciu – do reakcji ogólnoustrojowych. Obserwuje się wtedy szereg objawów ze strony układu pokarmowego: zgagę, mdłości, biegunkę, skurcze jelit. Histaminoza ogólnoustrojowa może manifestować się w postaci rumienia, bólu głowy, tachykardii, niedociśnienia, trudnościami w oddychaniu czy bólami skurczowymi jelit.
        Bardzo ważne w przypadku tego badania jest dokładne zanotowanie wszystkich produktów zawierających histaminę, które zostały spożyte w dniu poprzedzającym pobranie kału do badania.

     

1